Mensen moeten van tevoren vastleggen wat ze willen als ze er niet meer zijn. Dat kan veel leed voorkomen." Claudia spreekt uit ervaring. Haar vriend kreeg een hartinfarct en overleed na twee weken coma. Ze kwam voor veel problemen te staan. "Wat zou het fijn zijn", schrijft ze op de eerste pagina van haar boekje , "als we net zo over de dood zouden kunnen praten als over een zwangerschap, een geboorte, een schoolkeuze, een beroep of gezin, over dingen dus die bij het leven horen." Claudia neemt het vooral zichzelf kwalijk dat ze niets geregeld had. "Terwijl mijn vriend als steenhouwer bijna dagelijks mensen sprak die een grafmonument kwamen uitzoeken. Dat vonden ze bijna allemaal moeilijk. Ze hoopten het goede te doen voor de overledene." Om ervoor te zorgen dat zoveel mogelijk van de laatste wensen van de overledene in vervulling gaan, heeft Claudia het boekje geschreven. Het is een handleiding die duidelijk maakt waar je allemaal aan moet denken. In het boekje is ruimte om je eigen wensen op te schrijven. Wat Claudia betreft, zou iedereen zo'n boekje moeten invullen en koesteren. "Ik wil niet dat anderen overkomt wat mij is overkomen. Ik heb niet goed voor mezelf gezorgd. Ik wil dat anderen dat wel doen." Ze wil zo veel mogelijk mensen bereiken, jong en oud. Daarom geeft ze ook meedenkmiddagen. "Het is een zwaar onderwerp waar luchtig over gepraat mag worden.Uit respect voor samengestelde gezinnen omdat het met iemands eigen herkenbare handschrift kan worden ingevuld.