Een verhaal over de watersnoodramp van 1953Voor de meeste bewoners van de Zuidhollandse enZeeuwse eilanden braken, volkomen onverwacht, dedijken bij de vreselijke storm van 1 februari 1953. Tochwaren er wel mensen, die al een poos bezorgd warenover de toestand van de dijken. In die nacht stortte hetwater zich in de lage polders, huizen en schuren met zichmeesleurend in een tomeloos geweld.Veel mensen en heel veel dieren verdronken jammerlijkin die rampnacht.Degenen die zich hadden kunnen redden waren vaak beroofdvan alle aardse bezittingen.Dit verhaal vertelt over mensen wier levenshouding enlevensdoel door het water volkomen werd veranderd.Manke Nelis, de kastelein, is één van die figuren. Maarook de stevige smidsknecht Meeuwis de Krab, die tijdensde watersnood vaste verkering krijgt met HilletjeSpuibroek. De oude Krijn Visser van de Nieuwendij k,een wat eenzelvig man maar met een groot geloof, die erin die nacht met zijn hond in zijn roeiboot op uitgaat ommensen en dieren te redden.De knappe dochter van een Haagse advocaat, die in deoorlogstijd enkele nachten onderdak kreeg bij Krijn Visser,speelt in dit verhaal een grote rol.Een door en door Hollands boek over die moeilijke tijdvoor de eilandbewoners, maar ook een tijd waarin kennelijkwerd ervaren dat de Heere machtig is en dat Hij inZijn onuitsprekelijke liefde mensen stilzette op de verkeerdeweg die ze waren ingeslagen. Beroofd van hun zekerhedenleerden ze in die tijd de toevlucht te nemen totHem, die wolken, lucht en winden wijst spoor en loop enbaan.De auteur heeft zelf in die dagen aan de Blaaksedijk gewerkten hij heeft de onafzienbare watervlakten gezienen zich afgevraagd of dat nog ooit goed zou komen.Het kwam goed, boven bidden en boven denken, maarals de stormwind loeit en er gewaarschuwd wordt voor"gevaarlijk hoog water", dan is er bij hem en bij veel eilandbewonersnog altijd die angst voor het dreigendewater...