Servaas Rijkers Meinen houdt van een evenwichtig leven. Zijn vader Manne is zijn grote voorbeeld en lange tijd lijkt het erop dat Servaas zijn doel heeft bereikt. Maar dan slaat het noodlot toe in de vorm van een echtscheiding. Beheerst als Servaas is, maakt hij er toch het beste van. Hij richt een eenvoudige doorzonwoning in, gaat bij de praatgroep van priester Pilt en schikt zich in zijn nieuwe bestaan. Met zijn zoon Eus heeft hij het beste voor en hij doet zijn best om een leuke vader voor hem te zijn. Dan slaat het noodlot opnieuw toe. Eus rent achter zijn nieuwe bal aan de straat op en wordt geschept door een auto. Het jongetje wordt in allerijl naar het ziekenhuis gebracht maar het mag niet baten. Eus ligt in coma en de vooruitzichten zijn allesbehalve positief. Servaas blijft zichzelf voorhouden dat het goed komt met Eus. Artsen die na verloop van tijd met Servaas willen bespreken hoe het nu verder moet, weert hij verontwaardigd af. Wat denken ze wel niet? Eus zal weer bijkomen. Zag hij niet zojuist een wimper bewegen? Het leven is niet mild voor Servaas. Zijn vader Manne overlijdt. Het gemis is overweldigend. Dan wordt zijn aandacht gevestigd op de tweelingbroer van Manne. Oom Lude is jaren geleden naar Amerika geëmigreerd en de tweelingbroers hadden al lange tijd geen contact meer. Veel weet Servaas dus niet over Lude. Tegen beter weten in vat hij het idee op dat hij in Lude zijn vader Manne terug zal vinden. En zo gebeurt het dat Servaas naar de Verenigde Staten afreist. Hij gaat niet alleen maar wordt vergezeld door zijn broer Tamme, zijn zus Meike, zijn nieuwe vriendin Florien, Floriens stiefzoon Ray en priester Pilt. Een norse oom Lude wacht het bonte reisgezelschap op. Lude lijkt uiterlijk als twee druppels vader op zijn broer Manne maar daarmee houdt de gelijkenis op. Lude heeft samen met zijn verstrooide vrouw Beth een minibus gehuurd zodat de hele club naar diverse bezienswaardigheden vervoerd kan worden. Het verdere verloop van het verhaal doet denken aan een roadmovie waarin de aanwezigen met elkaar of zichzelf in botsing komen. Oom Lude koestert geen warme gevoelens voor zijn overleden broer. Welk drama heeft zich tussen hen afgespeeld? Watervrees is een mooi gemêleerd verhaal dat vanuit verschillende perspectieven wordt verteld. Wanneer Servaas aan het bed van zijn zoon Eus zit - of later in Amerika brieven aan hem schrijft - wordt het verhaal in de ik-vorm weergegeven. De rest van het verhaal, waarin ook de andere personages aan het woord komen, is in de hij-vorm. De hoofdpersonen in Watervrees zijn heel herkenbaar. Bijna elk personage is te vervangen door iemand die je zelf kent, wat het licht uitvergrootte verhaal des te boeiender en vermakelijker maakt. Servaas zelf is een nogal principieel type. Zijn zus is gelukkig getrouwd maar heeft een verrassing voor het gezelschap in petto. Broer Tamme is een flierefluiter, Florien is bot en priester Pilt zondigt. Het romandebuut - Dealey Plaza 's-Gravenhage - van Jos de Gruiter was indrukwekkend en ook deze nieuwe roman is erg goed. Deze auteur heeft een mooie, eigen stijl. De verhalen hebben een wat zwaarmoedige ondertoon wat gecombineerd wordt met een snufje humor en een flinke scheut sarcasme. Jos de Gruiter beschikt over een goede mensenkennis en zijn personages zijn antihelden. Ik ben zeer gecharmeerd van het werk van deze getalenteerde schrijver. ISBN 9789078840497 | paperback | 340 pagina's | Uitgeverij PMA | juli 2013 © Annemarie, 28 september 2013