Eileen, enig kind van eenvoudige Ierse immigranten, wil de Amerikaanse droom van haar ouders waarmaken. Wanneer ze als jonge verpleegster Ed ontmoet, een talentvolle hersenonderzoeker die in niets lijkt op de mannen die ze tot dan toe heeft gekend, verwacht ze dat hij haar het kosmopolitische bestaan zal geven waarnaar ze zo verlangt. Eenmaal getrouwd en moeder geworden koestert Eileen grote ambities voor zichzelf en hun zoon Connell, en moedigt ze Ed aan om steeds meer te willen: een belangrijkere baan, prominentere kennissen en een mooier huis in een betere buurt. Haar idealistische man is echter niet geïnteresseerd in status en geld en ziet niets in de voorgestelde verhuizing. Eileen zet door, maar al snel wordt pijnlijk duidelijk dat Eds groeiende weerstand en onmacht worden veroorzaakt door vroege alzheimer. Vrouw en zoon zien de ooit zo briljante wetenschapper onverbiddelijk wegglijden in dementie.
In We zijn onszelf niet schetst Matthew Thomas een alomvattend portret van het Iers-Amerikaanse gezin Leary en laat hij zien hoe een ongeneeslijke ziekte hoop en verwachtingen kan ondermijnen. Een meesterlijke roman over het menselijk tekort, over verlangens en kwetsbaarheid, en over liefde en verlies in al hun vormen.