Het bepalen van een passende sanctie voor jongeren die worden verdacht van ernstige strafbare feiten is een moeilijke beslissing voor allen die daarmee te maken krijgen: de rapporteur Pro Justitia die een sanctieadvies uitbrengt, de officier van justitie die een eis formuleert en de jeugdstrafrechter die de sanctie oplegt. Dit rapport doet verslag van onderzoek naar het juridisch kader van de zwaarste jeugdsancties, te weten de PIJ-maatregel, de jeugddetentie en de gedragsbeïnvloedende maatregel (GBM). Daarbij staat de vraag centraal of de zwaarste jeugdsancties in de praktijk worden toegepast zoals dit door de wetgever is bedoeld. In het eerste deel worden de zwaarste jeugdsancties vanuit een theoretisch perspectief besproken, waarbij mede aandacht wordt besteed aan de bedoelingen van de wetgever. In het tweede deel worden de uitkomsten gepresenteerd van een enquêteonderzoek onder rapporteurs Pro Justitia, officieren van justitie en jeugdstrafrechters naar de factoren en doelen die in de praktijk bepalend zijn bij beslissingen over de zwaarste jeugdsancties. Op basis van dit onderzoek naar het juridisch kader voor de zwaarste jeugdsancties in theorie en praktijk, worden aanbevelingen gedaan ter optimalisering van het jeugdsanctiestelsel. Dit is een boek in de Meijers-reeks. De reeks valt onder verantwoordelijkheid van de Graduate School of Legal Studies van de Faculteit der Rechtsgeleerdheid van de Universiteit Leiden. De studie werd verricht in het kader van het facultaire onderzoeksprogramma Criminal Justice: Legitimacy, accountabillity & effectivity. Meijersreeks nr. 189