Vergelijking van de woorden van Wellink tijdens de hoorzittingen van de parlementaire onderzoeks­commissie De Wit en de daden van Wellink en DNB in de tijd van Wellinks presidentschap laat zien dat Wellink in de genoemde periode zijn plicht zeer ernstig heeft verzuimd, en in de hoorzittingen meineed heeft gepleegd.Nout Wellink was van 1997-2011 president van De Nederlandsche Bank (DNB). Dat was de periode waarin de financiële crisis werd voorbereid en plaatsvond. Wellink is over de crisis ondervraagd door een parlementaire onderzoeks­commissie. Hij heeft die commissie een onjuist beeld gegeven van de geschiedenis van de crisis. Hij gaf een positief beeld van zichzelf en DNB dat in strijd is met de werkelijkheid. Hij beweerde dat niemand de crisis had zien aankomen. Maar het scenario van de gebeurtenissen van 2008 was al eind 20ste eeuw door de Amerikaanse rekenkamer geschetst. Ten onrechte beweert Wellink dat hij en DNB relevante waarschuwingen hebben afgegeven. De onderzoekscommissie heeft zijn drogbeeld grotendeels overgenomen. De financieel toezichthouders hadden de crisis kunnen en moeten voor­komen. Maar de toezichthouders reageerden niet op waarschuwingen en aanbevelingen. Hoe goed die ook waren onderbouwd. Wellink had de onderzoeks­commissie kunnen uitleggen waarom de toezichthouders de waarschuwingen hebben genegeerd. Maar dat deed hij niet. Hij beweerde botweg dat niemand de crisis had voorzien. Zijn meineed heeft ertoe bijgedragen dat wezenlijke oorzaken van de crisis verborgen zijn gebleven, en niet zijn aangepakt. Er is niets gedaan om te bereiken dat toezichthouders en andere overheden in de toekomst verantwoordelijker zullen optreden. Dat ze doen wat ze kunnen en moeten. Vervolging voor meineed van een hoofdrol­speler als Wellink kan bijdragen aan verantwoordelijker openbaar bestuur. Veroordeling zou laten zien dat jarenlang disfunctioneren niet straffeloos door meineed verhuld kan worden. Dit rapport biedt het bewijsmateriaal voor succesvolle vervolging.