Ik zit thuis op de bank en ik wil maar één ding. Als een gek weer terug naar mama toe. Plankgas. Ik ben nog geen halfuur thuis in Breda of ik krijg het Spaans benauwd. Ik word compleet overvallen door paniek. Ik moet hier niet zijn nu. Ik MOET weer terug naar mama toe. Nu. Opschieten. Nu het nog kan. Wat dacht ik nou? Wat bezielde me? Zeg ik tegen mezelf. Laat ik even ‘lekker’ naar huis toe gaan? Ik weet niet wat ik dacht. Één ding weet ik wel, ik moet terug naar mama. NU.