Twei jaar leden skreef ik dat 't de veertigste kelender was. Maar je wete, de toid houdt gien skoft. Ok dut keer benne de voorkante weer vuld met spreuke, uitdrukkings, gezegdes of woize woorde die opoe welders zoi. En de achterkante benne ok vertrouwd: kluchtige voorvalle, goinige verhaaltjes, humoristische uitsprake, roime, gastskroiveraitjes, knipsels, puzzeltjes, ouwe affertenties, krantenuwtjes van 'n eêuw leden en Westfriese taalstukkies. En niet te vergeten de rubriek 'Wat de post oôs brocht'. Ommerdebai de voifentachtig achterkantjes benne volskreven deur lezers met ontroerende of grappige belevenisse, (jeugd)herinnerings en femilieverhaaltjes. Dut alles is goed deur mekaar roerd, dat deervan is de kelender weer heêl ofwisselend worren met altemet wat woishoid en drouge humor vezelf. 't Ken den ok meist niet aars of je hale met dut hussie Westfries bloid 't end van 't jaar.PETER RUITENBERG