De artsen knokten tegen de kanker. Ik wilde me vooral richten op het leven. Maar ik was eenzaam. Het schrijven van dit boek hielp me om te begrijpen waarom. En met dit boek reik ik nu uit naar jou."Ik ben Trots. En ik ben niet zielig. Dus als je daarom dit boek wil lezen, dan hoeft dat wat mij betreft niet. Ik wil namelijk alleen gekend worden voor mijn heldendaden en mijn kracht."Mijn naam is Marloes. En Trots hoort onlosmakelijk bij mij. Maar ik ben meer dan dat. En het was een hele reis om daar achter te komen. In 2011 kreeg ik borstkanker. Die ziekte confronteerde mij niet alleen met mijn allesoverheersende Trots, maar ook met alle andere delen van mijn persoonlijkheid. Delen waarvan ik niet wist dat ze elkaar onderling zo beïnvloedden. Het duurde jaren voordat ik dit inzag. De kanker moest eerst in 2017 nog verder uitzaaien, voordat Trots plaatsmaakte en ik naar al die andere delen in mij leerde luisteren.