Ze laat je in klare, heldere taal die niet sentimenteel wil zijn, hartstochtelijk meeleven, vooral met de kinderen. Bij Geurts snijdt het door je ziel wat die twee meisjes ondergaan. Hoe Geurts tussen tal van dramatische scènes toch ruimte schept voor humor, is een mirakel. Het getuigt des te meer van de kwaliteit van haar schrijverschap. Het is niet zielig, geen afrekening, geen vals sentiment, het is alleen maar klasse, grote klasse, dit boek.
Koen Eykhout — De Limburger
Rauw, pijnlijk, absoluut grappig. Geweldige scènes. Moedig en heel slim.
Boeken FM
Er zit natuurlijk een voyeuristisch element in de aantrekkingskracht van de autofictie van Elke Geurts: eens even kijken hoe dat huwelijk op de klippen is gelopen. Maar de roman zit zo goed in elkaar dat je dat snel weer vergeet. De dialogen zijn weergaloos en de roman bevat de nu al beste seksscène van dit jaar.
Dieuwertje Mertens — Het Parool
Wie is die vrouw? is een roman van onverzoenlijkheid, meer nog dan van wraak. Wat deze roman doet uitstijgen boven een al te menselijke exercitie is de blik die de verteller óók op zichzelf werpt. Geen onverkwikkelijk detail aangaande eigen zwartste gedachten en idiootste handelen lijkt ze achterwege te laten. Wie die vrouw óók is, laat Geurts zien, is een schrijver. En zie die maar de dop weer terug te krijgen op haar pen.
Marja Pruis — De Groene Amsterdammer
Mooie passages waarin grote vragen hun antwoord vinden in kleine, dagelijkse scènes die geen uitleg behoeven.
Yolanda Entius — Trouw
Je denkt natuurlijk 'Wie is die vrouw?', dat gaat over 'die vrouw', maar het gaat eigenlijk over jou. Oók over jou.
Sophie Hilbrand — Khalid & Sophie
Wie is die vrouw? is een vernuftig geconstrueerde roman waar niets wit-zwart is, maar alles bontgekleurd en veelgelaagd. Het gaat over veel meer dan die andere vrouw en die scheiding ook: familie, kinderen, nieuwe liefde, corona en alles wat daartussen ligt.
Mark Coenen — De Morgen
Geraffineerd en soepel, vaak ook geestig, wisselt Geurts van perspectief. Ze onthult onthutsend, geeft de vervreemding een extra twist en overstijgt het puur particuliere. Heel schrijnend en mooi.
Judith Eiselin — NRC
