Als je Israël niet ziet als een normaal land, maar als een psychisch wrak, dan moet de behandeling van Israël ook therapeutisch zijn in plaats van normaal politiek. Het betekent dat andere landen Israëls angsten moeten erkennen en een programma moeten ontwikkelen om die angsten weg te nemen. Afkeuring óf goedkeuring, haat óf liefde zijn niet wat Israël nodig heeft. Bevoogding, begrip en steun (inclusief het sturen van grondtroepen in een bufferzone om Gaza heen) hebben meer perspectief dan het domme voor of tegen van nu. Israël is niet, zoals vaak lijkt te worden gedacht, een in wezen normale westers-georiënteerde staat die soms iets te hard van stapel loopt.

Yde van der Burgh



Eigenlijk zouden we met zijn allen eens serieus moeten nadenken over de rol van arbeid in de samenleving. Waarom moet de kwaliteit van je leven afhangen van het soort werk dat je verricht? Waarom moeten mensen met een laag inkomen in een flatje wonen, en hebben mensen met veel geld recht op een villa? Zou het niet eerlijker zijn als mensen met een adhd-jongetje een huis met een tuin kregen, en mensen met een tuinman een flat?
Henk de Weerd