Anderhalf jaar na de Tweede Wereldoorlog werden wij geheel onverwachts in een kindertehuis geplaatst. De jongens apart en de meisjes apart. We wisten van elkaar niet, waar we zaten. Dat zoiets een grote impact voor ons heeft gehad, is wel te begrijpen. Na 60 jaar heb ik geprobeerd onze familiegeschiedenis voor mijn broers en zusjes op te schrijven. Ik, als oudste meisje van dit gezin, kan zich meer herinneren van vroeger. Onze neef Loek heeft waardevolle informatie gegeven, vooral over onze voorouders. Vele jaren geleden kreeg ik die al van Bets, stiefzus van moeder en van tante Geertrui, zus van vader.Het laatste gedeelte gaat over broer Peter, die helaas veel te vroeg van ons is heengegaan.