De gevelstenen vertellen hun eigen verhalen: ‘Der Wildemann’, ‘Die drei Poppelweiden’, ‘Der Ring’, ‘Im weissen Pferdt’, ‘Der Gulden Haen’, ‘Der Iseren Mann’, ‘Der Guldene Kopf’, ‘Das Einhorn’ en ‘Im H. Geist’. Elk met hun eigen geschiedenis in een bonte verzameling van bouwstijlen en architectuur. Ze passeerden pand 1750, waar uitgeverij ‘De Wijze Kater’ van Marit en Hanna gevestigd is. Onlangs brachten zij een dichtbundel uit: ‘Gedichte in ’t Zittesj’ van een lokale dichter. Langs de Mai Markt vervolgden ze hun weg naar het terras van Hotel de Limbourg. Dit terras werd door sommige bezoekers gezien als iets voor ‘de betere mensen’. Op de achtergrond klonk zachte, maar enigszins storende Muzak. Na een kort gesprek met Jolanda en Jean-Paul gingen ze definitief zitten. Zodra een deel van de luifel werd geopend, werd het meteen merkbaar koeler. Om hen heen werd druk gepraat; de voertaal was Limburgs of Nederlands. Sommige gasten vertrokken. Het werd rustiger op het terras. De zon verdween achter een wolk in een verder strakblauwe lucht. Het deed denken aan het ochtendblauw dat Johan die ochtend begroette toen hij de markt overstak op weg naar zijn winkel.