Een mooi zwart-wit poesje kwam op mijn pad en zorgde ervoor dat ik met wilde katjes te maken kreeg. Daar heb ik voor gezorgd en er ook mijn plezier aan beleefd.
Dit heeft mij bewogen om erover te schrijven en over andere dingen. Het is zo gelopen dat er een boek is ontstaan over de poes Poezenelleke en Brenda de hond en de wilde katjes. En erbij kwamen de ditjes en datjes.

Voor de deur op de mat, daar zat een zwart-witte kat
Ze had honger en zei: 'Miauw'
Krijg ik dan eten soms van jou?
Haar ogen keken mij vragend aan
Ik heb jou toch niks gedaan?
Nee Poezenel, in je vel zo bont
Hier is het eten, het staat op de grond
Ze draaide en spinde, begon te eten
Dit was het begin, had ik dat maar geweten.

Nipke