Win or Lose - Joon’s Shipping Memoires - Drs. P.N. Joon Bij Auk Boom Producties is in een zeer beperkte oplage Win or Lose verschenen. Oorspronkelijk was dit een interne uitgave met een oplage van 45 exemplaren voor de familie en intimi, of, zoals Joon het zelf verwoordt, mijn aandeelhouders. Het verhaal is strikt persoonlijk, subjectief, beperkt en niet te vergelijken met de memoires van Daniel Delprat, Sandy Marshall en Earling Naess. Het boek is ingedeeld als scheepsjournaal met op linker pagina’s concrete informatie (foto´s, scheepsportretten, knipsels en bijdragen van derden) en op de rechter pagina’s het geschreven verslag. Peter N. Joon is geboren in 1933 in Tandjong Karang op Sumatra. Zijn vader was daar ambtenaar bij Staatsspoorwegen. In 1939 ging het gezin met verlof naar Nederland en kon in mei 1940 door het uitbreken van de oorlog niet meer terugkeren. Niet eerder dan in 1946 kon met de Oranje de reis naar Indië worden aanvaard. In die periode ervoer hij dat je in principe alles zelf moet doen. In 1950 moest na de soevereiniteitsoverdracht worden gerepatrieerd. Met een 3-jarige HBS-opleiding ging Peter Joon in 1951 naar de De Ruyter-school in Vlissingen voor opleiding stuurman. In 1953 maakte hij bij de VNS zijn eerste reis op de Boschfontein naar Oost-Afrika. In 1961 kwam Joon op het VNS-kantoor in ’s Gravenhage om het werk over te nemen van K. Groenendijk, ook ex-stuurman. Daar was hij o.a. nauw betrokken bij het ontwerp van de W-kerkschepen en vanaf 1967 bij de toen begonnen containerisatie. Na eerst de stuurmansopleiding te hebben afgerond is Joon in Rotterdam in deeltijd bedrijfseconomie gaan studeren. Deze studie werd in 1977 met succes afgerond. Intussen was in 1970 de VNS opgegaan in Nedlloyd en kwam Joon op de afdeling lange termijn planning van het nieuwe scheepvaartconcern. Hij nam o.a. initiatief voor het in management nemen van de Marindus 17/17 schepen. Na een intern conflict en het ontbreken van uitzicht op verdere promotie besloot Joon in oktober 1980 ontslag te nemen bij Nedlloyd en voor zichzelf te beginnen. Zo zijn in 1981 Joon Shipping & Trading en Rederij De Nieuwe Waterweg opgericht. Het eerste schip werd aangekocht en als Watergeus (een naam ontleend aan de historie van Vlaanderen en Holland) onder Nederlandse vlag gebracht. Alle volgende schepen kregen namen beginnend met ‘Water’. De bemanningen werden ingehuurd van Van Nievelt, Goudriaan & Co. In december 1985 werden bij MTW in Wismar vijf schepen van het type UCC 14 besteld en bij Verolme Heusden twee luikenloze containerschepen. Van het type UCC 14 zijn daarna nog eens drie schepen besteld. Een dispuut met de curator van Nigoco en een gerucht over de liquiditeitsproblemen leiden in juni 1991 het einde in van Joon Shipping. In het 10-jarig bestaan had deze Nederlandse rederij negen GHV-schepen en de oude loodsboot in eigendom gehad en zes schepen in charter. In het boek is, in tegenstelling tot de eerdere uitgave, een gedetailleerde schepenlijst opgenomen en de meeste afbeeldingen zijn in kleur. G.J. de Boer