Het verhaal vertelt ons hoe de mensen in het verleden dichter bij de dierenwereld stonden. Zelfs zo dichtbij dat voor sommigen onder de indiaanse bevolking die leefde in Noord-Amerika, het terugkeren naar de mens bijna onmogelijk geworden was. Ik neem jullie mee op een reis. Die begint in het jaar 1840. Een jonge negenjarige indiaan die luisterde naar de naam Inila en een heel bijzonder meisje dat luisterde naar de naam: Wiyuthapi Tanka maakten deel uit van de indiaanse Hunkpapa-stam (Lakota bevolking). Gebarenwolvin, de Nederlandse vertaling van Wiyuthapi Tanka, zou veel gaan betekenen voor ieder levend wezen dat leefde in en rond de Zwarte Bergen.