Woensdag 1 april, het leven hangt aan een draadje
Eén dag na een zware operatie besloot Joyce Hakker eindelijk aandacht te schenken aan haar 'beslissing': alle frustraties na leuke en minder leuke medische ontmoetingen van zich afschrijven.
Joyce was als klein meisje al een chronische pijnpatiënte. Haar lichaam liet haar dikwijls 'out of the blue' in de steek. Waarom? Dat werd een zoektocht in een labyrint, zonder veel succes. Tot een professor de diagnose stelde met de woorden: "U gaat er niet aan dood, maar u zult geen leven meer hebben."
Het voortdurend aankloppen bij verschillende artsen leidde dikwijls tot bizarre ontmoetingen. Maar wat aanvankelijk een verhaal over deze ervaringen met de medische wereld moest worden, groeide uit tot een levensverhaal. Van haar en van haar Joodse familie, met veel aandacht voor haar onbeperkte liefde voor haar huisdieren. Met EHBO voor de goudvis, de onvruchtbare schildpad en de kattenpsycholoog voor plassende katten.
Het resultaat? Een boek met verhalen die soms pijnlijk, maar dikwijls humoristisch en hilarisch zijn. Geen kommer en kwel, geen opgeheven vingertje, maar een open en eerlijk pleidooi voor een menselijke benadering van patiënten.