Frans Kuipers is een dichter die overal en nergens thuis is. In de bundel Wolkenherdersliederen springt hij moeiteloos heen en weer tussen sterrenstelsels en vergeet-mij-nietjes, tussen tover en toeval.
Geen enkele hedendaagse dichter weet de kosmische al-eenheid zo concreet te vangen, te koesteren, en waar nodig ook te relativeren, in poëzie vol dynamiek en grandioze taalvondsten.

‘Er is op het moment geen dichter die zozeer de taal akoestisch en plastisch onder druk zet als Kuipers. Een virtuoze, originele taalbehandeling.’ – Trouw

Frans Kuipers (1942) werd geboren in Vught. Hij debuteerde in 1964 met de bundel Zoals wij. Bij Uitgeverij Atlas verschenen Wolkenjagen (1997), De tafel van wind (2001), Antjes lied en andere gedichten (2003), Het nergensgesternte (2005) en Het illuseum van Hersenheim (2007). Antjes lied en andere gedichten werd genomineerd voor de Paul Snoekprijs en Wolkenjagen voor de C. Buddingh’-prijs. Eerder al, in 1980, ontving Kuipers voor zijn bundel Een toerist in Atlantis de Yang Poëzieprijs. Ook was hij met maar liefst negen gedichten vertegenwoordigd in de grote bloemlezing van Gerrit Komrijs Nederlandse poëzie van de 19de tot en met de 21ste eeuw in 2000 en enige gedichten – editie 2004.
Wolkenherdersliederen is zijn tiende bundel.