Toen Congo nog Zaïre heette, vergleed het land in een onpeilbare misère.
Een Vlaamse vroedvrouw – Ya Nanie voor de zwarten – ondervond de crisis in de dagelijkse realiteit. Elke dag was strijden om te overleven.
De Vlaamse vroedvrouw Annemie – Ya Nanie was haar Kikongo-naam – woonde en werkte van 1979 tot 1988 in Lumbi nabij Masi-Manimba, tussen Kinshasa en Kikwit, midden in de brousse. De crisis ten gevolge van Mobutu’s beleid was voelbaar tot in de kleinste dorpen. Ya Nanie werkte er met een groot hart als vroedvrouw én als dokter, want een echte was er niet voorhanden. Bovendien kreeg ze de verantwoordelijkheid voor de vorming van lokale, jonge vrouwen.
Gedurende negen jaar knoopte ze “stukjes leven aan elkaar”, zoals ze het zelf omschrijft, gesteund door het thuisfront.