In het Amsterdamse Stadsdeel Oost ligt verborgen tussen het Flevopark en de stedelijke bebouwing de grootste joodse begraafplaats van Nederland, tevens een van de grootste van West-Europa: Zeeburg. Vanaf 1714 was dit de laatste rustplaats voor de arme joodse bevolking van Amsterdam, veel kinderen en immigranten. De onbekende, drie eeuwen omspannende geschiedenis van Zeeburg wordt in dit boek voor het eerst verteld. Er wordt hierin zowel aandacht besteed aan de verhouding tot de Amsterdamse samenleving als aan de ontwikkeling van de joodse funeraire cultuur en religieuze riten. De geschiedenis van Zeeburg biedt vanuit een bijzondere invalshoek een beeld van de sociale geschiedenis van de Amsterdamse joden: de schrijnende armoede en de gapende kloof tussen arm en rijk. Portretten van een vijftiental begraven personen - van een Oost-Europese rabbijn tot een circusartiest - geven de verdwenen wereld van het arme deel van joods Amsterdam opnieuw gezicht.