De 17-jarige Mirjam heeft twee grote wensen. Een fotocamera bezitten en - als eerste en enige in de familie - wegtrekken uit het dorp om te gaan studeren. Hoewel haar ouders er fel op tegen zijn, geven ze toe aan de wens van hun dochter. Gewapend met waarschuwingen, adviezen en een tweedehands Pentax, cadeau gekregen na haar eindexamens, vertrekt ze naar de grote stad. Daar ontmoet ze Bart, een ouderejaars conservatoriumstudent. Mirjam is meteen onder de indruk; hij op zijn beurt raakt geïntrigeerd door het stugge, zwijgzame meisje dat bijna altijd alleen is. Terwijl Mirjam worstelt met haar verleden en probeert los te komen uit de verstikkende greep van haar ouders, maakt Bart haar duidelijk dat er voor hen samen geen toekomst is. Zij klampt zich echter meer en meer aan hem vast.


De pers over Zeesteen:

'...mooi en zonder een woord teveel opgeschreven. Al met al een debuut dat naar een tweede boek doet uitzien.' - NOORD HOLLANDS DAGBLAD

'Holwarda heeft een Hollands aanvoelende, wat zwaardere stijl, die diepgang in het verhaal brengt. Ik ben geraakt door Zeesteen.' - REFORMATORISCH DAGBLAD

'Ze doet dat in een strak aangesnoerde schrijfstijl. Sober. Afgemeten. Bij vlagen indringend.' - DAGBLAD VAN HET NOORDEN


'De stijl van Janneke Holwarda is opvallend. Zonder franje, bijna afstandelijk schetst ze de hoofdpersoon van buitenaf. Zeesteen is een boeiende en aangrijpende roman. Holwarda verdient een stapel in elke boekhandel.' - Willy Wouters in BOEKBLAD