Wanneer José Buitendijk in de Esta een column leest van Cilay Ozdemir, herinnert ze zich haar klasgenootje van de lagere school en stuurt haar een brief. Er ontspint zich een correspondentie tussen de twee vrouwen en de vriendschap van vroeger leeft weer op.

José groeide op in een streng gereformeerde gemeenschap waar de kerk het dagelijks leven bepaalde, Cilay kwam uit Turkije en verwonderde zich over de vreemde Nederlandse gewoonten.

Tegen de tijd dat de twee vriendinnen elkaar weer treffen woont Cilay als single in Amsterdam, en José heeft zich los gemaakt van het zwaar gelovige milieu en woont met man en kinderen in Zuid-Holland. Ze schrijven elkaar over hoofddoekjes versus zondagse hoedjes, over klederdracht en boerka’s, en kerk en moskee, maar ook over single zijn, over kinderen en over werk.

Wanneer Cilay haar nieuwe liefde volgt naar Jordanië levert dat helemaal veel stof op voor een uiterst levendige correspondentie.