René Kies, altijd kerngezond, 50 jaar lang, en dan opeens vanuit het niets een ongeneeslijke dodelijke aandoening onder de leden, welke langzaam maar gestaag zenuwslopend de spierzenuwen sloopt. Alles gaat veranderen; het huwelijk, het gezin, de carrière, de ‘vrienden’, de zelfredzaamheid, de waardigheid, de creativiteit en vooral de toekomst. Om grote veranderingen aan te kunnen, moet jezelf ook veranderen. Jezelf opnieuw gaan uitvinden, diep in jezelf zoekend om toch nog geïnspireerd te raken om nieuwe wegen in te blijven slaan, en daarbij de lat niet meer te hoog te leggen. Niet denken in onmogelijkheden, maar in mogelijkheden. Je richtend op wat wél nog kan. Tussendoor al dit positief geweld, ook de ruimte gevend aan de chronische rouw, om het verdriet te doorleven, en weer verder, voorwaarts. Opstaan, en weer gaan voor de winst, grenzen stellen en herinneringen verzamelen. Het is waarlijk een lange achtbaanrit, waar zestig items in vijf jaar uit voortvloeide, gedeponeerd in een blog, welke nu gebundeld in dit boek.