Wist u dat de dodenherdenking niet altijd op 4 mei plaatsvond? Dat de joodse slachtoffers pas vanaf de jaren zestig werden herdacht? En dat er precies tien jaar na de bevrijding nog een allerlaatste oorlogsslachtoffer viel?
De vraag of er op 4 mei een Duitser op de Dam mag staan, doet de gemoederen hoog oplopen. Terwijl hier in Amsterdam al jaren om geruzied wordt, is de provincie al stukken verder. In tientallen gemeentes wonen Duitsers al sinds vele jaren de dodenherdenking bij. Uitgenodigd door lokale comités en politici symboliseren zij het succes van de Europese integratie.
In Zestig jaar herrie om twee minuten stilte beschrijft de jonge historica Maud van de Reijt de opmerkelijke geschiedenis van de 4de mei. Een verhaal vol verhitte discussies en verschuivende opvattingen over ons nationale verleden.

Maud van de Reijt (1982) is journaliste. Ze studeerde cum laude af in de Duitslandstudies en won in 2009 de Nationale Scriptieprijs.

‘Sommige boeken verdienen het brede aandacht te krijgen. Dit is er zo een. (...) Een nuchtere, verantwoorde en zeer leesbare historische analyse.’
madelon de keizer, niod

‘Nooit eerder is dit belangrijke onderwerp op deze inventieve en grondige manier onderzocht.’
amanda kluveld, historica en publiciste