Na de dood van zijn vader, een sappelende middenstander in stofjas, wordt Jack de Goede uitgenodigd door oom Gilbert om een tijdje bij hem in Frankrijk, in de Cevennen, te komen logeren.
Jack, die toch nog niet weet welk vak hij wil gaan leren, verheugt zich op een weerzien. Als kind al was hij gefascineerd door Oom Gilt, oud-communist en bonvivant, het tegendeel van zijn sombere vader en bovendien getrouwd met een twintigjaar jongere vrouw. Eenmaal ter plaatse blijkt Gilberts optrekje een zeer vervallen burcht, waarvan de verbouwing op bijna despotische wijze bestierd wordt door ‘tante’ Agatha. Met straffe hand stuurt ze een exentriek gezelschap heren aan. Oom Gilbert laat zich maar sporadisch zien. Heeft hij zich teruggetrokken in een hoger gelegen bergdorp omdat Agatha het niet zo nauw neemt met de huwelijkstrouw? Of speelt er meer?

De pers over Het wachtlokaal:
‘Je hebt van die boeken die je tien keer aan de kant legt, maar die je toch niet had willen missen. Ik heb meteen een ander boek van Niematz uit de kast gehaald. Dat is toch een aanbeveling.’
– JOS VAN HECK IN BOEK