Hoe zou jij het vinden om het lichaam van een kind te vinden langs de vloedlijn? Het overkomt Mare, die als schrijfster een teruggetrokken bestaan op een dromerig, klein eilandje leidt. Haar leven zal door deze vondst nooit meer hetzelfde zijn. Stel je eens voor dat je wakker wordt in een vreemd huis, je ligt in een kamer vol boeken en een vrouw en een grote, bruine hond zitten bij je bed. Je weet niet meer weet wie je bent, hoe je heet of waar je vandaan komt. Hoe zou dat voelen? Het overkomt een meisje, dat van de vrouw de naam Isra krijgt. Langzaam maar zeker raken de twee vertrouwd met elkaar. Langzaam maar zeker wordt hun verhaal ontrafeld. Langzaam maar zeker raken hun levens met elkaar verweven en ontstaat er een nieuw verhaal. Hond Fred heeft daarin een geheel eigen bijdrage. Ook de Poolster speelt een rol. Dat de schrijfster zich schatplichtig voelt aan de vele boeken die zij gelezen heeft, loopt als een rode draad door haar verhaal. Dat zij niet schroomt om een duidelijke boodschap te ventileren ook. Dit boek gaat over het serieus nemen van je dromen. Je focus daarop houden. Juist in tijden van verlies. De kracht van gedachten. Dat.Hocus Pocus...Focus!