Zin is een levensbehoefte, even nodig als dagelijks brood. Tegelijkertijd is het een onuitputtelijk onderwerp van denken en discussie. Zin is echter vooral als een verborgen onderaards riviertje dat rustig kabbelt onder de grond van ons bestaan. Dit begint al met onze doodgewone bezigheden. We ervaren zin en onzin, meestal onbewust, zonder erbij stil te staan. En toch voelen we vaag aan dat sommige dingen zin hebben terwijl andere ons met onbehagen achterlaten.
Vinden we ons dagelijks leven vervelend? Of zou het toch een diepere waarde en een verborgen glans hebben? Zitten we gevangen in de zorgen? Hebben we het gevoel geleefd te worden? Het kan ook zijn dat er juist vanuit ons dagelijkse leven wegen vertrekken naar nieuwe horizonten met boeiende uitzichten.
Aan de hand van talloze voorbeelden nodigt dit boek uit tot een verkenningstocht van het eigen leven en van het leven om ons heen. Een exploratie die als een wandeling een pad volgt, maar toch vrij en open blijft. Geleidelijk ontdekken we zo zin, misschien zelfs daar waar we het niet verwacht hadden. En wie zin ontdekt, die krijgt weer zin in het leven.
Stefan Vanistendael (Utrecht, 1951) studeerde sociologie (KUL) en demografie (UCL). Parallel aan zijn studies volgde hij een informele vorming in spiritualiteit. Sinds 1979 woont hij in Zwitserland, waar hij werkt voor het Bice (Internationaal katholiek bureau voor het kind) in Gen . Zijn werk bracht hem in 25 landen over de hele wereld. Van hem verschenen eerder bij Lannoo: De achterkant van alledag, een inleiding op het spirituele leven, en Gelukkig zijn we onvolmaakt, een meditatie over humor en spiritualiteit. In samenwerking met Jacques Lecomte publiceerde hij Le bonheur est toujours possible. Construire lo r lience, een boek over het doorgroeivermogen van kinderen in moeilijke levensomstandigheden.