Thomas Verbogt schreef speciaal voor de serie Literaire Juweeltjes een gloednieuw verhaal, 'Zin om te zingen'. Het is een elegie voor een gestorven geliefde, van een weduwnaar die in verbijstering achterblijft en probeert sommige ongerijmdheden uit hun gezamenlijke leven alsnog te begrijpen. Na zijn moeder is zij de derde vrouw die uit zijn leven verdwijnt. ‘Ik zie je,’ zegt hij. ‘Ik zie je, lieve lieverd, ik zie je. De dood is alleen maar een gebaar, een teer gebaar. Ik weet niet waarom ik dat zeg. Ik zie je. Dat weet je toch? Ik zie je, altijd.’