Wat als kleuren konden zingen? Wat als kleuren niet alleen gezien, maar ook gehoord konden worden?Zingend rood voert de lezer naar het hart van het Belgische modernisme, waar kleur spektakel brengt, trilt en resoneert. In de schilderijen van James Ensor, Rik Wouters en Jules Schmalzigaug zijn pigmenten geen stille materie, maar muzikale krachten: vermiljoenrood dat schreeuwt, blauw dat klettert, geel dat schettert en groen dat schalt.Dit boek schetst een meeslepende cultuurgeschiedenis van kleur als klank. Aan de hand van kunstenaarsbrieven, kunstkritiek, poëzie, muziek en filosofie illustreert deze publicatie hoe moderne kunstenaars en denkers – van Charles Baudelaire en Vincent van Gogh tot Wassily Kandinsky, Alexander Scriabin en de futuristen – zochten naar synesthetische verbindingen tussen zien en horen. Het ‘zingende rood’, een metafoor ontleend aan Schmalzigaug, vormt daarbij de leidraad voor een bredere reflectie over expressie, emotie en moderniteit, van moderne meesters tot oude bekenden zoals Peter Paul Rubens en Henri De Braekeleer, maar ook Adolphe Monticelli, Willem Paerels en Jean Brusselmans.Deze publicatie verschijnt naar aanleiding van de tentoonstelling Zingend rood. Topstukken van Ensor, Wouters en Schmalzigaug van 11 april 2026 tot 30 augustus 2026 in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA).Wat als kleuren konden zingen? Wat als kleuren niet alleen gezien, maar ook gehoord konden worden?Zingend rood voert de lezer naar het hart van het Belgische modernisme, waar kleur spektakel brengt, trilt en resoneert. In de schilderijen van James Ensor, Rik Wouters en Jules Schmalzigaug zijn pigmenten geen stille materie, maar muzikale krachten: vermiljoenrood dat schreeuwt, blauw dat klettert, geel dat schettert en groen dat schalt.Dit boek schetst een meeslepende cultuurgeschiedenis van kleur als klank. Aan de hand van kunstenaarsbrieven, kunstkritiek, poëzie, muziek en filosofie illustreert deze publicatie hoe moderne kunstenaars en denkers – van CharlesBaudelaire en Vincent van Gogh tot Wassily Kandinsky, Alexander Scriabin en de futuristen – zochten naar synesthetische verbindingen tussen zien en horen. Het ‘zingende rood’, een metafoor ontleend aan Schmalzigaug, vormt daarbij de leidraad voor een bredere reflectie over expressie, emotie en moderniteit, van moderne meesters tot oude bekenden zoals Peter Paul Rubens en Henri De Braekeleer, maar ook Adolphe Monticelli, Willem Paerels en Jean Brusselmans.Deze publicatie verschijnt naar aanleiding van de tentoonstelling Zingend rood. Topstukken van Ensor, Wouters en Schmalzigaug van 11 april 2026 tot 30 augustus 2026 in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen (KMSKA).