VoorwoordValentijnskaartDe onvoorwaardelijkheid voor eeuwig wegSpraakwaterWeg was de enige wegDe muziek kon niet hard genoegZet ‘m maar in de tuinKastWie denk je wel dat je bent?Thank you seems to be the hardest wordTrommelCorveeIk kan het niet vieren met henStorm in mijn hoofdBlauwe envelopNu ben je er toch wel overheen?AvontuurFlamingo’sAandachtIJsprinsesHierbij verklaar ik mijVogelvrijThuisDe dood en social media0800-hemelNawoordDank aan de heldenLiteratuur, online, social mediaWat gebeurt er als je op je veertiende wees wordt? In welke wonderlijke situaties kun je verzeild raken, en hoe ga je daar mee om? Jojanneke van den Bosch (1975) deelt ervaringen uit haar verleden als weeskind en biedt hier handreikingen bij voor weeskinderen, omstanders en zorgverleners.Stel. Je bent veertien, je ouders overlijden een paar maanden na elkaar.Een hartinfarct. Agressieve longkanker. Je staat er ineens nagenoeg alleen voor.Wat doe je dan? In wat voor situaties kom je terecht? Hoe groei je op?Er zijn circa 30.000 wezen en halfwezen (0-18 jaar), alleen alin Nederland. Jaarlijks overlijden bij benadering 3800 ouders enverliezen dus evenveel kinderen één of beide ouders. Het laatsteweeshuis sloot halverwege de 20e eeuw. Maar wezen zijn van alle tijden. In `Zo, nu ben je wees deelt Jojanneke van den Bosch (1975) oncomfortabele en soms wonderlijke waarheden over leven zonder ouders en biedt ze handreikingen. Een schets van de paradox tussen aanwezigheid en onzichtbaarheid van deze jongeren. En die van omstanders.In 2007 startte Eos Online Communicatie, het bedrijf van Jojanneke van den Bosch, het project www.WeesWijzer.nu, een online platform in ontwikkeling dat zich richt op laagdrempelige kennisuitwisseling van praktische informatie voor en over weeskinderen.Het project staat open voor inhoudelijke bijdragen van ervaringsdeskundigen, omstanders, zorgverleners, experts enandere belanghebbenden.Van den Bosch doorbreekt taboe rond wezen. - Nico Haasbroek - journalist, vm. hoofdredacteur NOS JournaalJojanneke laat zien dat weeskinderen niet zielig zijn (maar dat ze wel volwassenen nodig hebben). - Daan Westerink - journalist en rouwdeskundige