Het leven van Asif Murphy is niet wat hij ervan verwacht had. De onverwachte dood van zijn moeder dwong hem van de universiteit naar huis terug te keren om te zorgen voor zijn jongste, autistische zusje Yasmin. Zijn leven wordt nu beheerst door orde en routine, voor spontaniteit is nauwelijks ruimte. Lila, Yasmins zus, is het huis ontvlucht en zet zich af tegen alles wat te maken heeft met hun moeilijke jeugd waarin Yasmin altijd op de eerste plaats kwam. Lila fladdert van man naar man, van baantje naar baantje en is geobsedeerd door haar uiterlijk, overtuigd dat dat het enige is wat mensen interessant vinden aan haar. En dan is er Yasmin, die geen idee heeft van de wrokgevoelens van haar broer en zus. Een meisje van negentien dat muziek hoort in kleuren en zich zóveel herinnert dat haar hoofd pijn doet. Een meisje dat niet gelukkig is, maar wel weet dat ze bijzonder is. Een meisje ook dat een verwoestend plan heeft bedacht. Zoals ik het zie is een gevoelige roman over drie jonge mensen die balanceren tussen plicht, wrok en hun liefde voor elkaar. [quotes, in andere kleur?] 'Humoristisch, droevig, hoopvol: een boek dat je lang bijblijft.' Sunday Telegraph 'Farooki beweegt zich door het emotionele mijnenveld met humor en compassie.' The Times