...blijft er voortaan een stoel leeg. Het huis waar vanaf datmoment je moeder woont, is ineens ingrijpend veranderd.De meubels hebben nog hun eigen plek, maar één stoelis nadrukkelijk leeg. De eerste tijd zit je daar niet. Alleeniemand die verder weg staat neemt in die stoel plaats. Zoalsde huisarts die even bij mijn moeder op visite kwam. Hijkwam nooit eerder over de vloer, want mijn vader is nooiteerder ziek geweest. Hij kende mijn vader niet in die stoel.Na verloop van tijd ga je er juist wel zitten. Om bewustweer die plaats in huis in te nemen. Om de stoel niet legerte maken dan hij is. Om de kamer te overzien vanuit zijnperspectief. Mijn vader hechtte niet aan een vaste plek. Netzo lief zat hij naast één van ons op de bank. Nee, veel lievernog. Toch blijft het zijn stoel.