In Zonder kleur doe ik niet mee piekert Nicolien Mizee over het publiceren van haar roman Toen kwam moeder met een mes. Hoe zal haar familie reageren? Hoewel ze de eerste stappen op het pad van het schrijverschap heeft gezet, blijft ze in hoge mate zoekende. Maar dan doorboren twee vliegtuigen de Twin Towers in New York en lijkt dit alles onbelangrijk. De Derde Wereldoorlog, niemand is meer veilig. Hoe verhoudt dit zich tot de kleinere wereld van familieproblemen?

Ook in dit deel zijn de faxen weer onweerstaanbaar hetzelfde, maar toch nieuw en vooral heerlijk. Waar zie je uitgeschreven keer op keer – hilarisch en scherp – precies die vragen die je jezelf altijd stelt, maar waar je nooit een antwoord op formuleert? Mizee doet het: ze belicht het dagelijkse bestaan als geen ander in haar geestige, eigenzinnige faxen aan Ger.