‘Stefan Brijs weet op geraffineerde wijze twijfel bij de lezer te zaaien en ook op de momenten dat er niet veel lijkt te gebeuren hoef je je als lezer niet te vervelen door de mooie zinnen en beschrijvingen die hij gebruikt.’ – Wilma (Hebban)

‘De schrijfstijl is menselijk en levensecht, je kunt als lezer de pijn en het ongemak als het ware voelen. Het boek roept voor de lezer vragen op die niet zo snel te beantwoorden zijn.’ – Nel (Hebban)

‘Brijs zet menselijke personages neer, met hun mooie en minder mooie kanten, die je het vinden van de liefde gunt…’ – Erna (Hebban)

‘Het boek zindert nog lang na en laat iedere lezer ongetwijfeld nadenken over de betekenis van verschillende soorten liefde en relaties. Een intrigerend boek dat het lezen waard is, net als de rest van Brijs’ oeuvre.’ – Alyssia (Goodreads)

‘Het is een universeel verhaal, herkenbaar en invoelbaar geschreven. De mooie zinnen en beschrijvingen, samen met de verwijzingen naar films en literatuur zorgen voor prettige leeservaring, met altijd op de achtergrond de vraag: Kan je van iemand houden zonder liefde.’ – Harriet (Hebban)

‘De roman is een haast 19de-eeuws verteld verhaal van een vakman die geen grote literaire trucs nodig heeft. Dit is dan wel geen complexe roman, maar ook kleine verhalen over grote gevoelens verdienen het om verteld te worden.’ **** – Het Nieuwsblad

‘Stefan Brijs weet met een verhaal waarin weinig meer dan het alledaagse gebeurt de lezer toch aan het denken te zetten. De schrijfstijl zorgt ervoor dat het boek aanspreekt, door de beeldende stijl is het niet moeilijk om de gebeurtenissen voor je te zien. Daarbij komt dat je na een aantal zinnen al het idee hebt: Dit is een goed boek. En een goed boek is het.’ – Merel (Hebban)

‘Hoewel het verhaal bij vlagen heel pijnlijk is, zijn de smarten die de hoofdpersonen ondergaan nooit te zwaar. Dat komt zowel door de relativerende zelfspot die Paul hanteert als wel door de manier van schrijven van Brijs. Hij beschrijft met een welwillende, haast liefdevolle houding het doen en laten van zijn personages waardoor het gewoon mensen worden die net als iedereen worstelen met het leven. […] Zonder liefde van Stefan Brijs is uit het leven gegrepen en stemt tot nadenken.’ – Saskia (Hebban)

‘Deze roman, in korte krachtige zinnen geschreven, geeft heel goed de complexiteit van vriendschap én liefde weer, thema’s van alle tijden. Waar eindigt vriendschap en begint liefde en kan het ook samen gaan?’ – Lidy (Hebban)

‘Zoals Murakami in zijn boeken strooit met muziekverwijzingen doet Stefan Brijs dat met filmtitels. Al die titels, zoals o.a. Breaking the Waves van Lars von Trier, geven een eigen betekenis aan de krachtige suggestieve inhoud van dit boek. Tip: zoek de genoemde filmtitels op YouTube en je proeft de sfeer. Echt een heel fijne roman.’ – Ton van Ierschot (Hebban)

‘Brijs verlegt opnieuw met succes zijn grenzen als schrijver.’ – Het Belang van Limburg

'Zonder liefde leest heel vlot. Het is ingetogen en klein gehouden, eenvoudig bijna, maar toch erg vol. Je kan een pagina lezen en herlezen en nieuwe klemtonen of betekenissen ontdekken. Dat is waarschijnlijk ook de kracht van dit boek en de volle verdienste van de stijl van Stefan Brijs. Het voelt als gluren bij de buren, maar dan zonder de schaamte. Heel eerlijk eigenlijk.’ – Evy (Hebban)

‘Welke schrijver ‘vangt’ dit fijnproeverschap, dit strenge beoordelen van gedrag of uiterlijkheden die je hoogstwaarschijnlijk, als je eenmaal daadwerkelijk in de relatie bent beland, probleemloos naast je neerlegt? (…) de naam van Stefan Brijs (…). Het duurt even voordat je doorhebt dat Zonder liefde geen hard-dramatisch verhaal is, maar een geestige ondertoon heeft.’ **** – Sebastiaan Kort, NRC Next

‘(...) Een bijzonder intrigerend verhaal (...). Brijs is een geboren verteller. Zijn stijl is nu ook weer soepel en ritmisch, zijn personages zijn levensecht.’ – Sonja de Jong, Gooi- en Eemlander