Er is iets vreemds aan de hand met Frans Jacobs. Als emeritus hoogleraar wijsgerige ethiek heeft hij driekwart filosofisch Nederland opgeleid, maar sinds zijn pensioen verstoffen de ethiekboeken op de plank. Die plank vult hij nu aan met boeken van eigen kweek: rusteloos schrijft hij maar door over schrijvers als Montaigne, Schopenhauer en Proust. Hij geeft geen lezingen meer over morele emoties. Liever wijdt hij zich aan oud-Italiaanse literatuur.

Als een hoogleraar ethiek al genoeg heeft van zijn vakgebied, waarom zou een ander zich dan wel met ethiek bezighouden? Dat wil filosoof Tim Kooijman te weten komen. In een reeks openhartige gesprekken met Frans Jacobs bespreekt hij de grenzen van de filosofie en de vreugde in het spel van argumenten. Soms spatten de vonken eraf: Jacobs staat niet voor niets bekend als de wildeman onder de filosofen.

Een vrolijk en waardevol boek over een denker voor wie ernst en humor hand in hand gaan.