In de huidige 'post-moderne' tijd gaan oude bindingen verloren, fragmenteert de samenleving tot afzonderlijke individuen en weten mensen niet meer waar ze bijhoren. Identiteit is niet langer vanzelfsprekend. Steeds meer moeten de mensen het maar zelf uitzoeken en juist daardoor gaan ze voorbij aan wat ze delen met elkaar. In deze publicatie worden vragen gesteld naar de rol van eigenheid en identiteit en hoe dit in een werkzame samenhang kan worden gebracht met de gemeenschap. Hoe bepalend kan een cultuur en een levenswijze zijn, als de samenhang daardoor onvermijdelijk en steeds weer opnieuw wordt doorbroken? Wat brengt ons weer naar elkaar toe? Wat kan worden aangesproken in een samenleving waardoor middelpuntzoekende krachten werkzaam kunnen worden en er een nieuw midden, een nieuw 'wij' kan ontstaan?