Je komt op me zitten
met je rug naar me
toe
je buigt achterover,
in je ruggengraat
buigt een adder mee:

de twee kuiltjes in je onderrug
zijn ogen.

Ik hou me aan je adder vast.

Het beest en ik.

Hoe dieper we elkaar aankijken
des te beter voelen we
hoe we elkaar zijn

verloren.


Peter Verhelst is een van de meest gelauwerde auteurs van zijn generatie. Zijn vorige dichtbundel Nieuwe sterrenbeelden werd bekroond met de Herman de Coninckprijs en de Jan Campertprijs.

Over Nieuwe sterrenbeelden:

'Wie bereid is het emotionele palet van Verhelst te ondergaan, komt terug van de meest waanzinnige reis en zal de mooiste zinnen van zijn leven lezen. Leze wie lezen kan: Nederlandstalige poëzie was zelden of nooit beter dan dit!'
goddeau.com

'Een prachtige, met vakmanschap geconcipieerde bundel.'
jury herman de coninckprijs