De laatste tien jaar is in de zorg voor mensen met verstandelijke beperkingen een omslag gaande naar een nieuwe benadering. De basis hiervoor wordt gevormd door het 'supported living model'. In dit model staan niet verzorging en beheersing, maar steun of 'support' centraal.
Jean Pierre Wilken beschrijft in Zorg en ondersteuning in de samenleving in het kort de kenmerken van een supportmodel. Vervolgens gaat hij in op de consequenties die dit model heeft voor zorginstellingen. Wilken neemt het veranderingsproces bij Arduin, een Zeeuwse instelling voor Verstandelijk Gehandicaptenzorg, in Zeeland als voorbeeld. Arduin concludeerde een aantal jaren geleden dat de enige manier om cliënten ten volle te ondersteunen bij hun instituutszorg zou inhouden. Zij durfde het aan de organisatie radicaal te veranderen en de effecten ervan te onderzoeken.
Het blijkt dat het ondersteunen van mensen met verstandelijke beperkingen in de samenleving niet alleen mogelijk is, maar ook kan leiden tot een grotere kwaliteit van leven. Dit is echter niet vanzelfsprekend. Vermaatschappelijking van de zorg kan ook achteruitgang tot gevolg hebben als niet aan een aantal voorwaarden voldaan wordt.
De resultaten van het onderzoek van Arduin worden aangevuld met die van een praktijkonderzoek naar de stand van zaken rond vermaatschappelijking in de provincie Utreecht. Op basis hiervan zijn ere en aantal voorwaarden en socoale integratie en maatschappelijke ondersteuning aanzienlijk wordt vergroot.