Artsen en verpleegkundigen in de jeugdgezondheidszorg spelen een bijzondere rol in het leven van ouders en kinderen. Omdat zij kinderen vaak al vanaf geboorte zien, kunnen zij problemen in de ontwikkeling signaleren en hun zorgen daarover met ouders delen en hen voorlichting, advies en ondersteuning geven.
Uit diverse recente studies blijkt echter dat het ‘delen van zorgen’ voor artsen en verpleegkundigen vaak niet gemakkelijk is, zeker bij het ter sprake brengen van ernstige opvoedingsproblemen of vermoedens van kindermishandeling of verwaarlozing. Deze publicatie wil een handreiking bieden aan werkers in de jeugdgezondheidszorg voor het voeren van deze gesprekken met ouders.
Welke aanknopingspunten zijn er voor dergelijke gesprekken, bijvoorbeeld op het consultatiebureau? Welke voorbereidingen zijn wenselijk? Waar moet op gelet worden bij de uitvoering? En welke organisatorische maatregelen kunnen werkers steunen bij deze taak?

Deze publicatie is in eerste instantie bestemd voor artsen en verpleegkundigen in de jeugdgezondheidszorg, met een nadruk op de zorg voor kinderen tot 4 jaar. Veel van het beschrevene zal echter ook herkenbaar en bruikbaar zijn voor anderen die werken met jonge kinderen en hun ouders.