Op 2 augustus 1901 ontdekt André Dumont in het landelijke Asch - het huidige As - steenkool; In een mum van tijd zijn de steenkoolmijnen in volle expansie en hebben nood (of societés) hun blik op Oost-Europa waar reeds decennia aan mijnbouw wordt gedaan. Met treinkonvooien worden arbeiders aangebracht. Later volgen hun vrouwen.
Zosja is zo'n verhaal van de eerste vreemdelingenvrouwen, verteld vanuit het perspectief van een jonge vrouw afkomstig uit het zuiden van Polen. Ze volgt haar man, in de hoop op een beter leven.
Met vallen en opstaan tracht ze te overleven, in het strikte regime door de steenkoolmijnen en haar omgeving opgelegd, en met amper enig toekomstperspectief. Met alle problemen en tegenslagen - maar ook aangename dingen - van dien. Het zijn haar kinderen die de weg plaveien naar aanpassing. Vandaag herinneren enkel de vreemde achternamen aan deze periode.
Het verhaal speelt zich af in Trivières en Waterschei met op de achtergrond zowel de Poolse als de Belgische geschiedenis.
Het boek is gebaseerd op de geschiedenis van de grootmoeder van de auteur wiens kook- en bakrecepten ze verwerkt heeft in het boek, aangevuld met anderen verhalen en fictie.