Als jong meisje hoorde Gertrude Dallot-Befio dat ze afstamde van een Surinaamse slavin. Dit maakte dat ze zich al heel jong aangetrokken voelde tot het zwarte ras. Ze trouwde met een man uit Centraal Afrika en vertok heel enthousiast naar dit land waar ze veertig jaar lang verbleef en onderzoek deed om te ontdekken uit welke streek in Afrika haar overgrootmoeder afkomstig zou zijn geweest. Gertrude moest vluchten door de burgeroorlogen die uitbarstten in haar adoptieland. Maar terug in Frankrijk bleef ze strijden voor het kleurlingenprobleem. In ‘Zwarte Erfenis’ laat Gertrude Dallot-Befio de slavernij in Suriname herleven door het verhaal van haar Surinaamse overgrootmoeder te vertellen.