Het is 2006 en ik woon in Phnom Penh. Ik werk voor een vrijwilligersorganisatie die mensen uitzendt om hun kennis lokaal te delen. Mijn jaar in Cambodja is een tijd van hoogte- en dieptepunten, maar niet van uitgesproken geluk. Er is ziekte en mededogen, er is kameraadschap, er is zelftwijfel, verslagenheid, euforie en hulpeloosheid.
Ik vind mijn rust in een pen en wat papier en betrap mezelf op het steeds weer neerschrijven van dezelfde vraag: Wat zijn wij westerlingen hier nou eigenlijk aan het doen?
Dit is een persoonlijk verhaal vol observaties en interpretaties. Dit is niet de waarheid. Dit zijn mijn berichten uit Cambodja.