Anthonie Holslag

'Literatuur voor de allerkleinsten' Over de auteur die 180 graden is omgedraaid! Een recensent met een blogspot die in de omschrijving allerlei moeilijke woorden heeft staan als 'literatuur', 'klassiekers', 'filosofie' en 'non-fictie'? En die dan een kínderboek gaat recenseren? Jazeker, soms kún je gewoon niet anders dan een uitzondering maken. Lees maar snel verder! Dat Anthonie Holslag voor volwassenen kan schrijven, heeft hij inmiddels allang bewezen. Eigenlijk is de auteur al een doorgewinterde schrijver, maar op het gebied van de kleuterliteratuur is hij een debutant. Toch wilde hij het roer blijkbaar eens drastisch omgooien en heeft een spinnenboek geschreven. Voor de allerkleinsten welteverstaan en daar is hij meer dan uitstekend in geslaagd. (Als je dat als grote meid tenminste net zó kan beoordelen als een kind dat zou kunnen.) Test, test, test.............. Dus.......de proef op de som gesteld en mijn kleine, roodharige neefje ge-appt dat ik hem dringend nodig had. Een 'geluk bij een ongeluk' - voor zover ik dat kan zeggen, zonder lelijk over te komen, waar ik dan bij deze alvast mijn excuses voor aan wil bieden - was dat hij ook nog eens bang was voor angstaanjagende, akelige, veelpotige, onvoorspelbare en plakkerige spinnenwebben fabricerende spinnen. De uiterlijke kenmerken van het spinnenboek De cover trok mijn neefje al meteen, want Ronny ziet er zo eigenlijk heel vriendelijk uit. De tekening is sober gehouden, maar daardoor richtten die kleine oogjes zich wel meteen op de protagonist van dit boek. Het boek is ook mooi stevig, handig voor de kinderhandjes van de kleuter die in de fase "selluf doeoeoen!!!" is beland. Een dikke hardcover en gladde dikke bladzijden, die een kleverig vingertje ook kunnen weerstaan, zonder dat er meteen jam-, pindakaas- of chocoladepastavlekken worden achtergelaten. Want, laten we eerlijk zijn, dat is wel een van de vereiste eigenschappen die een kleuterboek moet hebben. Waar gaat dit boek nou eigenlijk over? Over Ronny. (Let op!!! Kleuterspoilertjes) En Ronny is een bosspinnetje. Ronny heeft wel 49!!! broertjes en zusjes, maar Ronny is het onderdeurtje van de familie. Dat wil zeggen, heel klein en eigenlijk moet hij niet alleen opkijken naar de volwassen spinnen, maar ook letterlijk tegen zijn broertjes en zusjes. Dat is niet leuk voor Ronny, want ze zijn even oud en dus zouden ze precies hetzelfde moeten zijn. Nu wordt Ronny geplaagd dat hij véél kleiner is dan de rest en dat maakt hem natuurlijk heel verdrietig. 'Ze lachten hem uit. Soms gooiden ze kleine takjes of steentjes naar hem. Ronny vond dat natuurlijk vervelend. Het maakte hem verdrietig'. Gelukkig heeft hij een lieve en verstandige moeder die hem een hart onder zijn kleine riempje stopt en een paar wijze dingen zegt die Ronny heel goed onthoudt. Ronny leert zich daardoor goed te weren en hij gedraagt zich daardoor eigenlijk veel verstandiger dat de andere, grotere spinnen die hem plagen. Ze vertelt hem ook de geheimen van het webben-bouwen en als Ronny heel goed en heel lang heeft geoefend gaat het hem nog lukken ook. Eerst was hij zenuwachtig en bang dat hij het niet onder zijn acht kleine spinnenknietjes zou krijgen, maar voilá het gaat Ronny toch lukken. 'Ik durf niet,' zei hij met tranen in zijn ogen. Zijn moeder keek hem met een lieve glimlach aan. 'Je moet in jezelf geloven, Ronny. Niemand anders zal dat voor je doen. Alleen jij kunt dat doen.' [.....] 'Ik kan het ook,'schreeuwde hij. 'Ik kan het ook.' Ronny is er super trots op natuurlijk en dat heeft hij ook verdiend. Nu kunnen de andere spinnen ook trots op hun kleine broertje zijn, die groots is in zijn daden. En Ronny......eerst was het nog moeilijk, maar nu bruist hij van zelfvertrouwen. Conclusie Als ik normaal gesproken een petje zou dragen dan zou ik 'petje-af doen' voor Anthonie Holslag. De manier waarop hij er in is geslaagd om dit verhaal te schrijven is uitermate goed gelukt en inspirerend voor de kindertjes onder ons. Ik moet wel eerlijk zijn, want ik heb helemaal geen roodharig neefje. Maar wanneer ik die wel had gehad, weet ik zeker dat hij met zijn haarkleur dan ook wel eens een plagerijtje zou oplopen. Op school, op de gymclub of in de speeltuin. Dit verhaal geeft een heel mooi beeld van wat plagen is en hoe het is om geplaagd te worden. Dat de auteur er ook nog in is geslaagd om dit actuele thema subtiel te beschrijven, op een losse manier en vooral zónder moralistisch over te komen, is echt een verdienste en daarom, Anthonie: 'Petje-af'. Misschien is het verhaal zelfs wel een hulpmiddeltje om de kleine-kindertjes-spinnenfobie ter sprake te brengen. Want Ronny is een héél lieve spin!!!! (Had ik toch maar een klein, roodharig, en spinnenbang neefje gehad.) En dan wil ik Gidion van de Swaluw natuurlijk niet vergeten in deze recensie. De illustraties zijn werkelijk prachtig, niet te gedetailleerd, zodat je in één oogopslag kunt zien wat er mee bedoeld wordt. Ik heb mijn petje nog een keer opgezet en ook petje-af gedaan voor Gidion. Ik eindig deze recensie daarom nogmaals met: 'Literatuur voor de allerkleinsten' De auteur Anthonie Holslag is geboren in Amsterdam, maar verhuisde op een zeer jonge leeftijd naar de Verenigde Staten waar hij zijn tienerjaren heeft gewoond en in aanraking kwam met de Anglo-Saksische literatuur. Hij heeft sindsdien verschillende verhalen geschreven, die zowel in Nederland als in Amerika in diverse school- en studenten bladen zijn gepubliceerd. Naast schrijven geeft Anthonie Holslag ook (internationale) lezingen en voordrachten en is zowel docent bij de UvA, UU, UT, HHS en HvA. -2006 is zijn eerste gedichtenbundel “Het gezicht van het verleden” -2009 verscheen zijn boek “In het gesteente van Ararat” -2011 de dichtbundel “Dichter bij beeld” verschenen, daarnaast heeft hij diverse artikelen, gedichten en verhalen in tijdschriften en verzamelbundels gepubliceerd. -2012 kwam zijn eerste bundel met fictie uit, "Zwarte muren -2013 verscheen bij Zilverspoor zijn novelle "De kerstboom -2014 "Een bloedovergoten dageraad" -2016 "In het kille ochtendlicht", waarvan alle royalty's naar WarTrauma gaan. -2016 zijn novelle LOOP bij uitgeverij Quasis -2017 zijn eerste roman verscheen met als titel "Toevluchtsoord". -2017 gedichtenbundel (in samenwerking met Marion van Delst) "Een flinterdunne reflectie" en bij uitgeverij Blop -2017 zijn eerste kinderboek "Ronny en het grote spinnenweb" in samenwerking met Gidion van de Swaluw. Anthonie is werkzaam op de Universiteit van Amsterdam en is Cum Laude afgestudeerd in Culturele Antropologie.

Opgroeien in een buurt zonder geschiedenis heeft zijn voordelen, maar het kan spannender. Die spanning moet je er als pionier dan maar zelf inbrengen. Dat deden de bewoners van Nieuw-West: in de jaren zestig kwamen de eerste meldingen van het Monster van de Sloterplas. Het schepsel zou ergens op de bodem huizen van de 30 meter diepe plas, waar tot 1644 het Slotermeer lag. Bij de drooglegging vier eeuwen geleden was hij 'in winterslaap' gegaan, maar hij werd weer opgeschud door het uitgraven inde jaren vijftig en is nu niet meer weg te denken als mascotte van het stadsdeel. Het monster is de speelse leidraad door dit charmante boek heen. Hij blijft nog onzichtbaar in het eerste deel, waarin Fred Martin zakelijk maar soepel de geschiedenis van de plas en wijde omgeving beschrijft - met ruim aandacht voor de sociale geschiedenis. Muzikant/schrijver Jan-Paul van Spaendonck, die in 2011 groot succes had met een lied over het monster, voegt er mooie jeugdherinneringen uit de jaren zestig en zeventig aan toe. Hij mag graag vertellen hoe het monster eenmaal op de geur van zijn hasjsigaret afkwam. Antropoloog/schrijver Anthonie Holslag vergast ons tenslotte op een fantasyverhaal over een queeste in de donkere en woelige diepten van de Sloterplas.