Esther Vermeulen

"In Het verdwenen kind krijgt Marit al meteen met een aantal bijzondere zaken te maken. Zaken waar meer achter zit dan in eerste instantie wordt gedacht. Zaken die in elkaar overvloeien. De schrijfstijl is ietwat ingetogen, maar dit past goed bij het karakter van het hoofdpersonage Marit. Marit is een wat terughoudend persoontje, zeker als het om de liefde gaat. Marit en James hebben een hele hechte band en beiden worden zeer sympathiek neergezet. Het geheel is beeldend beschreven en gevoelens worden tastbaar gemaakt, zodat ik er een goed beeld bij kreeg. 'Rusteloos keek ze uit het raam en vroeg zich voor de zoveelste keer af waarom ze zich zo opgelaten voelde, een gevoel dat ze maar niet van zich af leek te kunnen schudden.' De zaken die Marit in behandeling heeft in Het verdwenen kind, lopen anders dan wordt verwacht; een plotselinge twist in de zaken geeft een andere kijk en zorgt voor wat extra spanning. Een detectiveroman dat mij deed denken aan diverse televisieseries zoals Baantjer of Bureau Raampoort, alleen nu geen rechercheur in de hoofdrol, maar een detective. En dan wel een vrouwelijke detective. Interessante zaken, leuke personages en een gemoedelijke spanning. Voor als je even geen zin hebt in zo'n pittige, gruwelijke thriller, maar gewoon even lekker wil ontspannen met een leuk en spannend boek."

"Het zijn drie zaken, die op haar bordje liggen. Een van de zaken wordt vrij snel naar alle tevredenheid opgelost; niet in het minst door haar manier om zich in te leven in de gevoelens en gebruiken van andere mensen. De andere twee zaken wegen een stuk zwaarder. En op een gegeven moment vloeien ze zelfs even samen. Knap gedaan door de auteur. Doordat de personages duidelijk beschreven zijn is het geen enkel probleem voor de lezer om alles wat gebeurt in het verhaal goed te volgen. 'De zwarte weduwe' is geen thriller maar een spannende detective. De spanning is vanaf het begin aanwezig en sluimert door het hele verhaal. Vermeulen heeft ook de spanning die Marit voelt goed beschreven. 'Ze ademde de avondlucht diep in en bleef versuft staan om bij te komen van de schrik. Haar hart bonkte in haar keel, ze vreesde dat het geluid ervan door de geïsoleerde muren heen te horen zou zijn. Ze was zo verdiept geweest in haar bizarre vondst, dat ze alle besef voor tijd verloren had. Wat nu?' In dit boek zijn drie interessante zaken geaccepteerd door Bureau MaRiT, maar met name de zaak van 'De zwarte weduwe' is zeker goed genoeg als één eigen verhaal in een boek".

Marit Johansen, eigenaar van detectivebureau MaRiT, krijgt van Elsa en Marc Horn het verzoek om hun zoon Mat op te sporen. De 18-jarige jongen lijkt spoorloos verdwenen te zijn. De politie wil zo kort na de verdwijning nog geen opsporingscapaciteit inzetten, ook omdat Mat voor de wet al volwassen is. De jongen heeft geen echte vrienden en brengt nagenoeg al zijn vrije tijd achter de pc door voor het spelen van een online hardcore game, HuisMeester. In dit spel kan hij zijn eigen saaie leven tijdelijk verruilen met een virtueel leven waarin macht, aanzien en overwinnen de drijfveren zijn. Vanuit die positie spreekt hij af met twee medespelers om bij hem thuis het spel live te spelen. Aldus geschiedt.... Voor trouwe fans van de MaRiT-serie voelt het lezen van een nieuw avontuur als thuiskomen in een vertrouwde omgeving na een lange afwezigheid. Bekende namen als Marit Johansen, Jack Stevens, rechercheur Dix en zelfs de kat Tijs, allemaal komen ze weer langs. En voor de auteur zijn dit belangrijke ingrediënten om als startpunt en basis voor ieder nieuw avontuur te gebruiken. 'De HuisMeester' is een goed samengestelde detectiveroman waar in een vloeiende stijl vanuit diverse invalshoeken het verhaal wordt verwoord. Dit avontuur van detective Johansen blijft weer een plezier om te lezen"

"In Bureau MaRiT deel 3 laat de schrijfster ED Vermeulen de hoofdpersoon, de privédetective Marit, zelf mikpunt worden in een van haar zaken en raakt ze verwikkeld in een innerlijke strijd rondom de liefde; en ook op dit gebied zijn er slachtoffers te betreuren. De zaken die Marit moet oplossen zijn verschillend van aard: 'de onbeduidende maniak', 'de mysterieuze inbraken' en 'de weggelopen tweelingzus' vragen allemaal hun unieke aanpak. Samen met haar collega in het vak Jack en haar oude vriend, rechercheur Dix, weet ze de zaken tot een goed eind te brengen, al gaat dit niet altijd van een leien dakje. Deze niet alledaagse zaken zijn interessant om te volgen; het betreft veelal gewone mensen, die het toevallig niet getroffen hebben, maar ook de wat minder 'gewone' mensen, zoals de rijke en bevooroordeelde ouders die hun tweelingdochter zoeken. Het is prettig dat niet het hele boek alleen maar gefocust is op de zaken; er is een prettige afwisseling met het persoonlijke leven van Marit. Naarmate de tijd vordert leer je haar als persoon beter kennen waardoor je meer met haar mee gaat leven en het allemaal net een tikkeltje interessanter wordt"