Franciscus Elgersma

Het boekje, dat mij ter recensie is toegestuurd, bevat een preek van Franciscus Elgersma, (1627 – 1712), geboren in Friesland. Hij heeft tijdens zijn ambtelijke bediening verschillende Friese gemeenten gediend. De preek in dit boekje gaat over het eerste kruiswoord, namelijk het gebed van Christus voor Zijn kruisigers. Christus wordt in deze preek als ‘De grootste van alle zondaren’ (wegens de toerekening van de zonden van al de Zijnen) voorgesteld als ‘De beste van alle bidders’. In het eerste deel van de preek wordt het gebed van Christus tot Zijn Vader om vergeving voor Zijn kruisigers behandeld. Daarin toont de prediker de onbepaaldheid van dit gebed aan, terwijl het toch niet voor alle mensen hoofd voor hoofd is. De voorbede van Christus strekt zich niet verder uit dan Zijn verdienste. En vervolgens de inhoud van dit gebed, waarin Christus als het ware aan Zijn Vader vraagt: ‘Was deze bloedschuld af met Mijn bloed’. Het tweede deel van de preek bevat de reden, waarmee Christus Zijn Vader zocht te bewegen, namelijk hun onwetendheid. Een gebed dat door de Vader verhoord is. Hoe treffend staat er dan: Dat velen van hen, dat bloed wat zij vergoten hadden, naderhand door het geloof hebben gedronken. Vervolgens wordt Christus voor gesteld als de enige ware Voorbidder. Zo teer, onderwijzend en vertroostend wordt Christus’ voorbede in de hemel dan behandeld. Om een voorbeeld te noemen: Wat zou er van ons worden als Christus in Zijn heerlijkheid voor Zijn Vader niet steeds herhaalde: Vader vergeef het hun? En verder: De wonden, die Hij voor ons ontvangen heeft, heeft Hij niet willen vernietigen, maar liever in de hemel brengen, opdat Hij God Zijn Vader de prijs van onze vrijheid mocht vertonen. Die voor bede is ook zeer vruchtbaar: Hij pleit voor ons met zulk een goed succes, dat wij het ganse proces met alle kosten komen te winnen. Hij bidt met grote liefde tot de Zijnen: Hij is zo lieftallig jegens ons, dat Hij niet kan geen medelijden hebben met onze zwakheden. In een uitgebreide toepassing wordt de voorbidding van de heiligen afgewezen, de bronaders van vertroosting geopend, de gaven die deze Voorbidder bezit aangewezen en tenslotte de liefdeplicht voorgehouden om te bidden voor elkander. Deze preek is zeer leerzaam, rijk van inhoud, vol geest en leven. Een levend gemaakte ziel zal er vermaak in vinden, terwijl de onbekeerden de rijkdom van genade en de weg der zaligheid er in wordt aangewezen.