H.G. Hendriks

Je hebt modelbouwers en modelbouwers. ,Er zijn er die op zondagmiddag een plastic kitje in elkaar lijmen, maar er zijn er ook die jarenlang informatie bij elkaar zoeken teneinde hun favoriete scheepstype zo historisch verantwoord mogelijk te kunnen reproduceren. En die zo een unieke bijdrage leveren aan de industriële archeologie, mits ze er ooit aan toe komen om hun bevindingen op schrift te zetten. Tot die laatste categorie behoorde Jo PIoeg. Zijn interesse ging speciaal uit naar de verdwenen visschuiten uit Middelharnis, Zwartewaal, Brielle en Pernis. Aan de hand van archiefstukken, schetsen, gravures en een bewaard gebleven model uit 1804 reconstrueerde de Vlaardinger tot in detail hoe deze 'bezanen' en 'gaffelaars' (de bijnamen verwijzen naar alternatieve tuigages) eruit moeten hebben gezien. Maar Ploeg was geen schrijver, zoals dat heet. In 1977 verscheen een beknopte bouwbeschrijving in het tijdschrift 'De Modelbouwer', en daar bleef het bij. Na Ploegs overlijden hebben twee medeliefhebbers, Henk van der Biezen en Bob Hendriks, zijn archief alsnog omgewerkt tot een volwaardig boek. Zodat nu voor altijd is vastgelegd hoe wantputtingijzers, bunroosters, kuifhoutringen en ingenaaide kikkers eruit zagen, maar ook wat voor netten er werden gebruikt en hoe de visserij economisch in elkaar stak. De leek zal er misschien om glimlachen, maar voor serieuze modelbouwers en historici is dit werk van onschatbare waarde.