Hugo Borst

'This book will sell well. Everything that has my face on it sells well.'

De bekende schrijver, columnist en journalist (1962) beschrijft zijn ervaringen met zijn sinds enkele jaren dementerende moeder. Eerst woonde ze nog in haar eigen flatje, later ging zij naar een verpleeghuis. Raak en herkenbaar bespreekt hij in columnachtige stukken wat hij meemaakt, ziet en denkt. Hij beschrijft daarbij bijvoorbeeld ook - eerlijk en in open taal - eigen jeugd- en jongemannenherinneringen. Dit maakt de weg vrij - ook voor de lezer - voor een even open en tegelijk respectvolle bespreking van verpleeghuisaangelegenheden die normaal achter gesloten deuren lijken te moeten blijven. Dit alles geeft het boek een nuchtere natuurlijkheid, die soms ontroert of geestig is. Dit geïllustreerde boek - dat in meerdere media al direct na verschijnen ruime aandacht kreeg - geeft in woorden en beelden aan wat er zoal kan gebeuren met zeer betrokkenen hoofdrolspelers in het ingrijpende proces dat dementeren heet. Een prachtig portret van zoon en moeder.

Liefdevol, gevoelig, en met humor, prachtig

"'Een drama van hoge verwachtingen', 'ontroerend', 'onthullend en onthutsend'. Zo oordeelde de pers over het boek dat 'de rauwe werkelijkheid op de voet' volgde 'zonder één moment in zelfs maar één van alle valkuilen van het sportboek te stappen'. En of het niet op kon, werd het boek ook nog genomineerd voor De Gouden Uyl, de Vlaamse pendant van de Libris Literatuurprijs."