J.W. Roy

Geloof, geheimen en CHV-bier Netersel. De kerk keurig in het midden. De kiosk in een gloed. Daar tussenin geklemd ligt een statig, wit huis. Op de voorgevel prijkt de naam De Hoeve. Achter die anonieme gevel ligt een prachtig, persoonlijk verhaal. Een verhaal over Ed Beerens. Artiest en geïmporteerd dorpsbewoner. Hij heeft er jarenlang samengewoond met zijn vriend Jac. Zonder dat de relatie hardop benoemd werd. Of besproken. Zelfs niet door de hulp van Beerens. Hij vreesde destijds homofoob gedrag. “Ze scheren ons kaal en trekken ons door het dorp heen zodra ze erachter komen dat wij nichten zijn.” Inmiddels weet hij beter. Het is een van de prachtige verhalen dat opgetekend is in het boek ‘Acht Zaligheden’ van Karin Stroo. Acht menselijke portretten die samen een beeld schetsen van acht dorpen die samen de Zaligheid vormen. Dat boek is de spil van een pakkende show ‘Ach, Zalig man’ dat zaterdag in dorpshuis De Poel in première ging in Netersel. Singer/Songwriter JW Roy schreef acht juweeltjes. Elk lied verhaalt over een van de dorpen. De liedjes zijn onlosmakelijk verbonden met een sublieme Frank Lammers, die in de huid kruipt van de hoofdpersonen uit het boek. Het levert een show op vol levensvreugde. Waarin gemijmerd wordt over dansen in een slachthuis. We rijden mee in een discobus die gevuld is met tienertestosteron en we leren hoe je het met CHV-bier van de Boerenbond het beste kunt inburgeren in de kleine gemeenschap. Hilariteit en ontroering liggen heel dichtbij elkaar. Het is prachtig om te ontdekken hoe de gemeenschapszin de hartslag van die dorpen vormt. Er is een hechte band. Hoewel tegelijkertijd iedereen zijn geheim heeft. Of zijn eigen verdriet verwerkt. Er is een belangrijke rol voor het geloof. Of het nu gaat om twee zusters in Duizel die de levende vraagbaak zijn voor breipatronen en meer of de ‘christelijke’ Beerens die gelooft dat de Grote Boem toch ergens vandaan moet komen. Ach, Zalig man is tevens een handleiding voor de acht dorpen die lijden aan een uithollende leefbaarheid. Omdat winkels en kroegen verdwijnen en biebboeken in een rijdende bus staan. Maar het leven lijkt er zalig. De show heeft de sfeer van een Brabantse Bonte Avond zonder de carnavalsfranje. Geen hoempapa, maar pakkende, ontroerende liedjes. Geen amateursketches maar humoristische verhalen met een snik. De Acht Zaligheden kunnen niet fraaier weggezet worden. Door Roy Mevissen Gezien: Ach, Zalig man, gemeenschapshuis De Poel, Netersel. De show reist tot 19 december door de Acht Zaligheden heen.

JW (Jan WilleM) Roy is al twintig jaar een gerespecteerde Nederlandse singer-songwriter met meerdere albums op zijn naam, maar hij is niet heel breed bekend, al zullen velen een deel van zijn werk wel kennen: de afgelopen tien jaar schreef hij mee aan het repertoire van Guus Meeuwis. Roy begon in 1997 in het Engels, stapte over naar het Nederlands en is nu weer terug bij het Engels en zijn grote liefde, de Americana Zijn nieuwste album met dertien prachtige songs, verpakte hij in een prachtig boek. Daarin schrijven vrienden en bekenden over hun liefde voor de Amerikaanse rootsmuziek. Daarbij Bert van de Kamp (over Townes van Zandt), Nico Dijkshoorn (over Dale Watson), Frederique Spigt (over Steve Earle), Leo Verdonschot (over John Hiatt) en Mart Smeets en Johan Derksen (over hun favoriete platenzaken) Naast deze lezenswaardige stukken (in de geest van Hard Gras en het inmiddels ter ziele gegane Wah -Wah Magazine), maken de sfeervolle foto's in kleur en zwart-wit, dit albumboek met Americana van de Nederlandse bodem, helemaal af.