Jelle Reumer

Volgens sommigen moet het een leuk leventje geweest zijn: een beetje kanovaren en verse vis en vlees roosteren boven een vuurtje. Zo moet het leven van de eerste bewoners in het Nederlandse kustgebied er hebben uitgezien, zo'n 9000 jaar geleden, toen de Noordzeevlakte zich na de laatste ijstijd weer vulde met water. Voor het eerst sinds de bewoning door Homo sapiens was hier sprake van een aangenaam klimaat. Het nieuwe boek 'Schatten van het mammoetstrand' doet verslag op grond van de laatste opgravingen op de Maasvlakte.

'In het zeer instructieve themanummer van tijdschrift Boekman, geheel gewijd aan de kritiek, staat een onderzoekje waaruit blijkt dat lezers ongeveer evenveel waarde hechten aan een recensie als aan wat iemand in een talkshow over een boek zegt. Nu is dat laatste meestal een tip, wat precies aangeeft waarom kunstkritiek zo belangrijk is. Want hoe goed tips ook zijn, ze zijn altijd een bevestiging van wat er al is, een endorsement. Een goede recensie is een nieuw gezichtspunt – een vreemde gast in je timeline, zeg maar. En een kritiek kan de eerste stap zijn naar een betoog van iemand anders die uitlegt waarom de recensent van dienst er geen klap van heeft begrepen. Want niet alleen de aanprijzing van kunst helpt ons verder, maar ook het gesprek over wat de moeite waard is – en waarom. ... / Een van de beste stukken in Boekman gaat over iets anders, het is een hartstochtelijk pleidooi van Merlijn Olnon voor het academische essay, dat veel te weinig publicatiemogelijkheden heeft. Hij heeft gelijk (ook wat het literaire essay betreft) en hij mag het zeggen, want hij maakt sinds kort De Nederlandse Boekengids, die vol staat met scherpe boekenessays. Maar het probleem is niet alleen dat er weinig publicatiemogelijkheden zijn, maar ook dat er te weinig essays geschreven worden. Zie dit korte stukje. Zie de vele uitstekende korte stukjes van schrijvers op hun blogs. We moeten óók de lange baan op: het web is nog lang niet vol.'