Karen Dierickx

Juca Da Silva wil graag tekenaar worden en studeert aan één van de meest gerenommeerde kunstacademies van het land. Op school voelt hij zich een buitenbeentje en hij staat niet graag in de belangstelling. Zijn verleden rust als een zware last op zijn schouders. Als hij van zijn lerares de opdracht krijgt om een eindwerk te maken doet een oude leraar hem het voorstel om zijn levensverhaal in strip uit te werken. Juca twijfelt, uit angst voor de pijnlijke herinneringen, maar gaat uiteindelijk overstag. Gaandeweg zet hij zijn hele verleden op papier en beschrijft hij in zijn strip hoe hij als kleine jongen samen met zijn broer werd meegenomen naar een plantage waar hij als slaaf aan het werk werd gezet. Van de mooie beloftes die hen voordien gemaakt werden, kwam niets uit en hun leven veranderde in een regelrechte hel. Dagelijks werden de broers geconfronteerd met bruut geweld, ‘pistoleiros’ (gemene mannen met geweren) en intimidaties. Voor de broers wordt de situatie onhoudbaar en na een verschrikkelijk incident waarbij zijn broer Romeira levensgevaarlijk gewond geraakt, vlucht Juca weg. Zijn tocht naar de vrijheid is erg risicovol en opnieuw krijgt hij te maken met geweld. Toch slaagt hij erin om zichzelf in veiligheid te brengen en verslag uit te brengen van zijn verblijf op de plantage. Met de hulp van zijn getuigenis wordt de plantage opgedoekt en de vele slaven bevrijd. Juca vertelt zijn verhaal in de ik-vorm tijdens zijn verblijf bij een gastgezin in een grote stad terwijl hij studeert aan de kunstacademie. Hij begint met de uitwerking van zijn strip, waarin hij aan de hand van flash-backs zijn verleden beschrijft. De armoede en uitzichtloosheid van het leven van kinderen in de dorpen in de woestijn wordt op die manier in beeld gebracht. De vader van Juca is spoorloos, moeder ligt de hele dag in bed en geeft een depressieve indruk. Oudere broer Romeira is zoals vrijwel alle andere jonge mannen in de omgeving werkloos, wat tot grote frustraties leidt. Groot is dan ook zijn blijdschap als enkele mannen in een grote auto het dorp inrijden en een gouden bod doen. Zonder veel nadenken gaan beide broers hierop in. Het leven op de plantage is mensonterend, de slaven worden behandeld als vee en voortdurend mishandeld. Het verhaal wordt knap opgebouwd, de keuzes van het hoofdpersonage lijken vanzelfsprekend en de band tussen de twee broers wordt gaandeweg uitgediept. Het is onwerkelijk dat dit soort toestanden in deze eeuw nog mogelijk is. Het verhaal kent een happy-end, waardoor het voor de lezer draaglijk is om het uit te lezen.

juni 1914 Rosalie krijgt de schrik van haar leven als ze die dag bij meneer Jean-Paul en madame Lily in de blauwe salon geroepen wordt. Ze heeft toch niets verkeerd gedaan? Met lood in haar schoenen en in gedachte al afscheid nemend stapt ze de kamer binnen. Daar hoort ze echter tot haar grote vreugde dat ze de drie aankomende zomermaanden met madame meegaat naar zee! De zee die ze nog nooit gezien heeft! Natuurlijk wordt het geen snoepreisje maar moet ze mee om Princesse te verzorgen. Rosalie is namelijk het 'kindermeisje' van Princesse, de Afghaanse windhond. De mooie, jonge madame Lily lijdt aan hevige hoofdpijnen en zee zal haar goeddoen. Ze gaat logeren bij een verre neef van de schriele, stakerige, en oude meneer Jean-Paul. Eenmaal aangekomen bij het huis van het excentrieke echtpaar, meneer Edgar en madame Marie-France, maakt Rosalie kennis met Noëlle de dienstmeid die een paar jaar ouder is dan Rosalie en de struise kokkin Ernestine, een gemoedelijke oudere vrouw. Madame Lily knapt zienderogen op, haar ogen glanzen, haar wangen vertonen een blos, haar handen bewegen levendig en haar anders zulke bleke lippen die altijd tot een witte streep vertrokken waren blijken tot Rosalies verbazing rood. Rosalie geniet van het mooie lichte huis, het gezelschap van de Noëlle en Ernestine en van de middagwandelingen als madame Lily even uitrust. Tijdens die wandelingen ontmoet ze Friedrich, de tuinman van de buren die elke zomer naar hun huis, Villa Sonnenschein, komen. Ze ziet hem bijna elke dag en de onschuldige, naïeve Rosalie weet zich geen houding te geven, als Friedrich wat tegen haar zegt bloost ze tot achter haar oren en weet ze niets te zeggen. Ze kijkt uit naar de ontmoetingen en neemt zich steeds voor dat ze niets zal zeggen, of dat verhaal, dat voorval aan hem zal vertellen of... Kortom, Rosalie is verliefd ook al weet ze niet dat dat gevoel 'verliefd zijn' is. Friedrich is erg aardig voor haar, maakt leuke opmerkingen en zelfs Princesse is helemaal gek van Friedrich. Alles is pril en onschuldig. Rosalie geniet. Noëlle plaagt haar veel en vaak omdat Rosalie zo afwezig is en met haar scherpe tong en rake opmerkingen brengt ze Rosalie vaak in verwarring. Wat bedoelt Noëlle toch steeds? Madame Lily blijkt tot Rosalies ontsteltenis een heel andere vrouw te zijn dan de vrouw die ze thuis in de stad kende. En dan komt Victor, de zoon des huizes, thuis. De eerste keer dat Rosalie hem ziet, slaan haar benen bijna onder haar vandaan. Victor is haar droomman, hij is zo enorm knap! En hij weet dat ook. Hij flirt met haar en Rosalie ziet vanaf die tijd niemand anders meer dan Victor, ze droomt van hem, ziet elke blik, voelt elke lichte aanraking. Haar gevoelens voor Friedrich zijn totaal naar de achtergrond verdreven. Rosalie kent deze gevoelens niet! Ze wil bij Victor zijn, hem aanraken en meer... Maar de mooiste zomer van Rosalies leven verandert langzamerhand, Noëlle vertelt over artikelen in de Gazet. Rosalie ondekt dingen waar ze erg van schrikt. Rosalie belandt in een achtbaan van gevoelens, ze zweeft op hoge toppen en dondert de diepte in. Rosalie wordt die zomer in één klap volwassen. En dan breekt de oorlog uit... Het is een ontroerend en aangrijpend boek, de afloop is anders dan je verwacht maar niettemin indrukwekkend. Het verhaal wordt door Rosalie zelf in de ik-vorm verteld. De schrijfster weet de spanning er goed in te houden door telkens korte zinnetjes te schrijven die naar dingen die komen gaan verwijzen. Je voelt dat er iets staat te gebeuren, maar wat? Het is het eerste deel van een tweeluik en je zou willen dat het tweede deel al uit was want je wilt weten hoe het verder gaat met Rosalie. Hoe zal het haar na deze bijzondere, heftige, hectische zomer vergaan? Je mag hopen dat veel jongeren dit gaan lezen, menig boek voor volwassenen haalt het niet bij dit mooie verhaal.